İNCELEME: Arcadegeddon sadece başka bir çok oyunculu nişancı oyunu

PS Plus'a abone olan herkes bu oyunu Temmuz ayında kullanmaya hazır olacak arcadegeddon. Oyun, başka bir başlık sergileyicisidir çok oyunculu Oyuncuların zorlukların üstesinden gelmek ve ekipman elde etmek için bir araya geldiği bu oyunda, ancak pazardaki bu kadar çok rekabet varken bu başarıyı nasıl buluyor? Bu, içinde keşfedeceğiniz şey yorum Showmetech'ten oyun hakkında.

Yalnızca oynanışı haklı çıkarmak için var olan öncül

Temel önermesi arcadegeddon dünyayı teknoloji aracılığıyla kontrol etmeye çalışan büyük bir şirketin var olmasıdır. Gilly, sahibi çarşı Local, işini sanal gerçeklikte hızlı bir dijital oyunla kurtarmaya çalışıyor. Ne yazık ki şirket planı keşfeder ve oyun sunucusuna virüsler enjekte eder; bu da hem Gilly hem de oyuncunun avatarı için hayatı zorlaştırır.

Bununla birlikte oyun, oyuncunun piyasadaki diğer binlerce oyun gibi büyük bir şirkete karşı mücadele ettiği ilginç bir duruma dönüşüyor. Ama önemli olan bu değil, çünkü klişeler ve sıradan şeyler video oyunlarında doğal durumlardır. Zor olan şu ki, bu, eğer oyuncuya aşılanan olası bir aciliyet duygusuna bağlıysa, katılımı uyandırmayan bir mazerettir.

Oyunun ana fikri hiçbir gelişme olmaksızın oyuncunun önüne atılıyor. Genel olarak başlığın olduğu anlaşılmaktadır. arcadegeddon oyun salonlarını ifade eder (çarşı, İngilizce), ancak yine de farklı bir önermeye sahip, başından beri mevcut sektörün tonlarını almaya çalışan ve yalnızca geçmiş yılın oynanış tarzlarına saygı gösteren bir oyundan bahsediyoruz.

Ve bu, basit hikayeyle çelişiyor ve bize sunulduğu birkaç dakika içinde, modern eğlencede yaygın olan şakaları, hızlı ve "inek" göndermeleri anlatmaya özen gösteriyor. Mesela Marvel filmlerindeki yeri. Sonuçta bu, büyük bir trend birikimi ve sloganı 'ama pek de hoş değildi.

Kaydedilene kadar oynanış

Elbette bir video oyunundan bahsediyoruz, yani sunum, hikaye ve bağlam berbat olsa bile oynanışıyla başlık yine de kurtarılabilir. Arcadegeddon'un bazı kısımlarında olan budur.

PlayStation 5 üzerinde oynandığında oyunun atış oyunlarına göre duyarlı ve hızlı bir oynanışa sahip olduğunu görmek mümkün. Atışlar tatmin edici bir şekilde çıkıyor, hareket hızlı ve hızlanma ve süpürme gibi seçeneklere sahip, karakter eğilebiliyor; bunlar verimli bir atış oyunu tarifinin temel bileşenleri.

Sorun şu ki, yukarıda da söylediğimiz gibi, yeni silah arayışları ya da savaşın yoğunluğu ne olursa olsun, oyun, oyuncunun kütüphanesinde sıkça rastlanan bir oyun haline gelecek kadar dikkatini çekmeyi başaramıyor. 

Başlık boss dövüşleri, arayışlar gibi durumlarla dolu olabilir küçük oyunlar rekabetçi oyunlar, bilgisayar kontrollü düşmanlara karşı dövüşler ve hatta oyuncular arasındaki rekabet, ancak hiçbir şey ilgi çekici görünmüyor. Bu ilginç bir deneyim.

Aynı zamanda, başlıkta yer alan oyuncular arasındaki ilginç iletişim sistemini de takdir ediyorum; bu, örneğin haritada bulunan olası daha güçlü silahlar konusunda ekip arasındaki işbirliğinin hızlı bir şekilde uyarılmasına olanak tanıyor. 

Herhangi bir rekabetçi atış oyununun temel silahlarından (SMG vb.) tuhaf olanlara kadar değişebilen bu silahlarla birlikte (Piksel Patlatıcı, düşmanları bir balon gibi gökyüzüne fırlatan bir silah), arcadegeddon Aynı zamanda, savaşlarda daha yetenekli olabilmek için haritadaki öğeleri aramak için yenilikçi olmasa da ilginç bir dinamizm yaratır. 

Bu bir döngü Zaten çeşitli oyunlarda işe yaramış olması ilginç ve bu muhtemelen, en azından Arcadegeddon'un çıkışının ilk aylarında, başlıktaki aktif bir topluluğun varlığını da yansıtıyor olabilir - her ne kadar oyunun sunumunun, kendisi, onu o kadar genel hale getiriyor ki, gerçek oynanış potansiyeli halk tarafından görülemiyor.

Son olarak Arcadegeddon'da özelleştirme

İçerdiği diğer bir nokta arcadegeddon Bu karakter özelleştirmesidir. Çevrimiçi çatışmaların bir sonucu olarak veya hatta Gilly'nin atari salonunda bulunan dokuz çete liderinin verdiği hedefleri yerine getirmenin bir sonucu olarak, oyuncu, avatarının oyunda görünme şeklini değiştirebilir.

Kıyafetler çok çeşitli ama estetikteki ilham “damlamaBüyük, kareli paltolar ve hayali marka sembolleri, şapkalar, aksesuarlar ve benzerleriyle bugünlerde ABD'de çok mevcut.

Aynı zamanda, spektrumun diğer tarafında, retrofütüristik estetiğe sahip öğelerimiz var - 2000'li yılların, 1980'li yılların nüfusu tarafından, derinlemesine değil, özetlenmiş bir tanımla görülme şekli. Vizörler yaygındır tekno, metalik zırh ve hatta klips estetiğini andıran renkler synthpopve itiraf etmeliyim ki en çok dikkatimi çeken bunlar oldu.

Bu bağlamda gerçekten inanıyorum ki oyun, kişiselleştirme içerisinde tek bir estetiğe ve oyuncuya hedefleri aktaran karakterlerin kendisine odaklansaydı, oyunun sunumuyla ilgili sorunlarım ortadan kalkabilirdi diye düşünüyorum. Bu gerçeklik olmadığından, görsel dualite sonuçta Arcadegeddon'a yarardan çok zarar veriyor.

Sonuç

arcadegeddon Bu, popüler kültür ve oyunlardaki mevcut trendlerin bir yansımasıdır ve bu harika seçenek karışımında, yalnızca birkaç dakika içinde olumlu bir şekilde öne çıkmaktadır. Dürüst olmak gerekirse, başlığın aboneler için ücretsiz olmasıyla PS Artı Temel Temmuz ayında herkesin bunu denemesi gerektiğine gerçekten inanıyorum; bu ilk birkaç ayda çok sayıda insanın bu konuyu ele aldığı göz önüne alındığında, başlıkta mevcut olan estetik ve anlatı sorunları ne olursa olsun fikirlerin değişmesi mümkün.

Bende gör

İncelemeye göz atın gösteri teknolojisi de Hayat Gariptir: Gerçek Renkler!