NASA, Artemis II görevi sırasında Ay'ın yakınından geçen görüntülerin 8K çözünürlükte fotoğraflarını yayınladı.

A NASAAmerikan uzay ajansı bugün (07) astronotlar tarafından kaydedilen ilk görüntüleri yayınladı. Artemis II göreviAy'ın yanından geçerken meydana gelen olay şuydu: canlı yayın 6 Nisan'da. Aşağıya bakınız:

UÇ: Bu yazının sonunda, bilgisayarınız veya akıllı telefonunuz için duvar kağıdı olarak kullanabileceğiniz yüksek çözünürlüklü sürümleri indirip kullanabilirsiniz.

İki Dünyanın Sınırı: Bu görüntüde, gezegenimiz Ay'ın arkasından geçerken görülüyor; bu kareyi ... mürettebatı çekti. Artemis II Ay'ın yanından geçişi sırasında, gün batımından yaklaşık altı dakika önce, Dünya dolunay evresindedir ve güneş ışığı sağdan gelir. Dünya'nın karanlık tarafı gece vaktidir. Dünya'nın gündüz tarafında ise, Avustralya ve Okyanusya bölgesinde yumuşak mavi bir zemin üzerinde girdaplı bulutlar görülebilir. Ay'ın engebeli yüzeyindeki küçük çukurlar, ikincil krater zincirleridir. Bu yapılar, şiddetli bir birincil çarpma sırasında fırlatılan maddeler tarafından oluşturulmuştur.

Alçak irtifa uçuşu için son hazırlıklar: Artemis II pilotu Victor Glover, Komutan Reid Wiseman ve görev uzmanı Jeremy Hansen, Dünya çevresindeki yolculuklarına hazırlanıyorlar. Ay'ın uzak tarafıAyın yanından geçiş gözlemlerine başlamadan kısa bir süre önce kamera ekipmanlarını kurdular.

Yeryüzünde Gün Batımı: 6 Nisan 2026'da, Artemis II görevi mürettebatının Ay'ın yanından geçişi sırasında, Orion uzay aracının penceresinden saat 18:41 EDT'de (Brasília saatiyle 19:41) çekilen bu fotoğrafta, kraterli Ay yüzeyinin arkasında, parlak beyaz bulutlarla kaplı, mavimsi ve soluk bir Dünya batıyor. Dünya'nın karanlık tarafı geceyi yaşıyor. Gezegenin güneş gören tarafında ise Avustralya ve Okyanusya bölgesinin üzerinde girdaplı bulutlar görülebiliyor. Ön planda, Ohm krateri, basamaklı kenarlara ve ortadaki tepelerle kesintiye uğrayan düz bir tabana sahip. Ortadaki tepeler, çarpma sonucu sıvılaşan Ay yüzeyinin krater oluşumu sırasında yukarı doğru fırlatılmasıyla karmaşık kraterlerde oluşuyor.

Ayda Özçekim: Ay gözlem döneminin ortasında, mürettebat üyeleri Artemis II – Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch ve Jeremy Hansen - Duraklayıp kamerayı çevirerek Orion uzay aracının içinde bir selfie çekiyorlar.

Gece Gökyüzünün Koruyucusu: Ay'ın yarısından biraz fazlası görüntünün sol yarısını kaplıyor. Eski lavların koyu lekeleriyle karakterize edilen görünür taraf, ay diskinin üst üçte birinde görülebiliyor. Merkezinde eski lavdan oluşan siyah bir leke bulunan dairesel bir krater olan Orientale havzası, dağ halkalarıyla çevrilidir. Orientale'nin kuzeydoğusundaki dairesel siyah leke Grimaldi krateridir ve görüntünün üst kısmındaki koyu gri lav akıntısının ortasındaki parlak beyaz nokta Aristarchus krateridir.

Ay ile Bir An: Artemis II mürettebatı tarafından gözlem döneminin başlamasından kısa bir süre önce, Doğu Amerika Saatiyle 14:19'da (Brasilia saati) çekilen bu Ay görüntüsünde, merkezde Orientale havzası görülebiliyor; milyarlarca yıl önce meydana gelen bir volkanik patlamada Ay kabuğunu delen eski lavın koyu bir lekesi de burada yer alıyor. 965 kilometre çapındaki bu çarpma krateri, Ay'ın yakın ve uzak tarafları arasındaki geçiş noktasında bulunuyor ve Dünya'dan kısmen gözlemlenebiliyor. Solundaki küçük, parlak krater ise havzasından 400 kilometre yarıçapında uzanan Byrgius krateridir.

Reid Wiseman: Artemis II komutanı Reid Wiseman, günün ilk ay gözlem döneminin başlangıcında Orion uzay aracının penceresinden dışarı bakıyor. Görevin altıncı günü boyunca Wiseman ve meslektaşları, Ay'ın görüntülerini ve videolarını çekmenin yanı sıra gözlemleri kaydetmek için sırayla pencerelerden baktılar. Astronotlar bilim ekibinin bir parçası ve toplanan veriler, ay biliminin geleceğini şekillendirecek.

Vavilov Kraterindeki Gölgeler: Ekip tarafından çekilen yakın plan bir görüntü. Artemis II, Görüntü, daha eski ve daha büyük Hertzsprung Havzası'nın kenarındaki Vavilov kraterini göstermektedir. Görüntünün sağ tarafı, iç dağ halkası içindeki düz malzemeden, kenardaki daha engebeli araziye geçişi göstermektedir. Vavilov ve diğer kraterler ile bunların fırlattığı malzemeler, Ay'ın gündüz ve gece arasındaki sınırı olan terminatördeki uzun gölgelerle vurgulanmaktadır. Görüntü, mürettebat Ay'ın uzak tarafı üzerinde uçarken 400 mm odak uzaklığına sahip elde taşınabilir bir kamera ile çekilmiştir.

Artemis II tam güneş tutulmasının kısmi görüntüsü: 6 Nisan 2026'da Artemis II mürettebatının Ay'ın yanından geçişi sırasında Orion uzay aracından alınan yakın çekim bir görüntü, Ay'ın sadece bir kısmının görülebildiği, Güneş'i tamamen örten tam bir güneş tutulmasını yakalıyor. Ay diskinin tamamı görüntünün ötesine uzansa da, soluk güneş tacı, Ay'ın kenarında yumuşak bir ışık halesi olarak görünür kalıyor. Derin uzaydaki bu bakış açısından, Ay, Dünya'dan tipik olarak görülen tam güneş tutulmalarından çok daha uzun olan yaklaşık 54 dakikalık bir tam tutulmayı sürdürecek kadar büyük görünüyordu. Bu kırpılmış perspektif, hizalanmanın ölçeğini vurguluyor ve mürettebat tarafından gözlemlenen nadir ve uzun süreli tutulma sırasında koronadaki ince yapıları ortaya çıkarıyor. Görüntünün sol kenarındaki yoğun gümüşi parıltı Venüs gezegenidir. Ay ufku boyunca saat 9 ile 10 pozisyonları arasında görünen yuvarlak, koyu gri oluşum, Dünya'dan görülebilen bir oluşum olan Mare Crisium'dur. Dünya'dan yansıyan ışık bir aydınlatma kaynağı sağladığı için soluk ay detaylarını görüyoruz.

Ay'a yeni bir bakış açısı: 6 Nisan 2026'da, Doğu Zaman Dilimi'ne göre saat 18:41'de (Brasília saatiyle 19:41), Dünya, Ay'ın kavisli kenarı üzerinde batıyor. Bu fotoğraf, Artemis II mürettebatı tarafından Ay'ın uzak tarafı etrafındaki yolculukları sırasında çekildi. Orientale havzası, Ay yüzeyinin görünen kenarında yer alıyor. Hertzsprung havzası, daha eski yapının üzerinde yer alan daha genç bir krater olan Vavilov tarafından kesintiye uğrayan iki ince eş merkezli halka şeklinde görünüyor. Girinti çizgileri, Orientale'yi oluşturan büyük çarpmanın fırlattığı malzemeden oluşan ikincil krater zincirleridir. Dünya'nın karanlık tarafında gece yaşanıyor. Dünya'nın gündüz tarafında ise Avustralya ve Okyanusya bölgesinin üzerinde girdaplı bulutlar görülebiliyor.

Sahneyi çerçevelemek: Kanada Uzay Ajansı (CSA) astronotu ve Artemis II görevi uzmanı Jeremy Hansen, Artemis II'nin Ay'a yakın geçişinin başlangıcında Orion uzay aracının penceresinden fotoğraf çekerken görülüyor. Hansen ve ekip arkadaşları, bilimsel veriler toplamak ve bunları Dünya'daki ekiple paylaşmak için yaklaşık yedi saat boyunca Orion pencerelerinden sırayla fotoğraf çektiler.

Tutulmadaki Artemis II: Artemis II mürettebatı tarafından 6 Nisan 2026'daki Ay uçuşu sırasında çekilen bu görüntü, Ay'ın Güneş'i tamamen örttüğünü gösteriyor. Mürettebatın bakış açısından, Ay Güneş'i tamamen kapatacak kadar büyük görünüyor ve yaklaşık 54 dakika süren tam tutulma, Dünya'dan görülebilenin çok ötesinde bir görüş alanı yaratıyor. Güneş tacı, karanlık Ay diskinin etrafında parlak bir hale oluşturarak, normalde parlaklığı nedeniyle gizlenen Güneş'in dış atmosferinin ayrıntılarını ortaya çıkarıyor. Ay'ı fotoğraflarken genellikle görülemeyecek kadar sönük olan yıldızlar da görülebiliyor, ancak Ay karanlıkta olduğu için yıldızlar kolayca gözlemlenebiliyor. Bu eşsiz bakış açısı, hem çarpıcı bir görüntü hem de astronotlar için insanlığın derin uzaya dönüşü sırasında güneş tacını belgelemek ve tanımlamak için değerli bir fırsat sunuyor. Bu görüntüde, Dünya'dan yansıyan ışıkla aydınlatılan Ay'ın görünür tarafının hafif parıltısı da görülebiliyor.

Her şey ayrıntılarda gizli: Ay'ın yanından geçiş gözlem dönemi sırasında, Artemis II mürettebatı, Doğu Zaman Dilimi'ne göre saat 15:41'de (Brasilia saati) Ay'daki en büyük, en genç ve en iyi korunmuş çarpma kraterlerinden biri olan Orientale havzasının halkalarını gösteren bu görüntüyü yakaladı. Bu eş merkezli halkalar, bilim insanlarına büyük çarpmaların gezegen yüzeylerini nasıl şekillendirdiğini gözlemleme konusunda nadir bir fırsat sunarak, krater oluşumu modellerini ve Ay'ın jeolojik tarihini iyileştirmeye yardımcı oluyor. Orientale havzasının saat 10 yönünde, iki küçük krater (Artemis II mürettebatının...) Artemis II (Bunlara Integrity ve Carroll adlarının verilmesi önerilmişti) görülebilirler. Bu özellikler, mürettebatın gözlemlerinin yüzey özelliklerinin tanımlanmasını ve gerçek zamanlı bilimi nasıl doğrudan destekleyebileceğini vurgulamaktadır.

Güneş tutulması sırasında güvenlik her şeyden önce gelir: Artemis II mürettebatı – görev uzmanı Christina Koch (sol üstte), görev uzmanı Jeremy Hansen (sol altta), Komutan Reid Wiseman (sağ altta) ve pilot Victor Glover (sağ üstte) – aynı marka ve marka tarafından üretilen güneş gözlüklerini kullanır. NASA 2023'teki halkalı güneş tutulması ve 2024'teki tam güneş tutulması sırasında, Ay'ın yanından geçerken güneş tutulmasının kritik anlarında gözleri korumak için güneş tutulması gözlükleri kullanıldı. Bu, güneş tutulmasını güvenli bir şekilde gözlemlemek için Ay'da ilk kez güneş tutulması gözlüğü kullanılmasıydı.

Orion takımyıldızında güneş tutulması beliriyor: 6 Nisan'da Artemis II görevinin Ay'ın yanından geçişinin sonlarına doğru Orion uzay aracı tarafından çekilen bu görüntü, tutulmanın tam olarak sona ermesiyle birlikte Güneş'in Ay'ın arkasından çıkmaya başladığını gösteriyor. Görüntüde Ay'ın sadece bir kısmı görülebiliyor ve kavisli kenarı, yaklaşık bir saatlik karanlıktan sonra geri dönen parlak bir güneş ışığı bandını ortaya çıkarıyor. Mürettebat tarafından gözlemlenen tutulmanın son anlarında, yeniden ortaya çıkan ışık, Ay'ın silüetiyle güçlü bir kontrast oluşturuyor ve Ay'ın kenarında normalde görünmeyen Ay topografyasını ortaya çıkarıyor. Bu geçici evre, Güneş, Ay ve Orion uzay aracının Ay'ın uzak tarafından dönüş yolculuğundaki dinamik hizalanmasını yakalıyor.

Dünya'da gün batımı: Artemis II görevinin Ay'ın yanından geçişi sırasında görüldüğü gibi, Ay yüzeyi keskin detaylarla kadrajı doldururken, uzaktaki Dünya arka planda batıyor. Bu görüntü, 6 Nisan 2026'da, Orion uzay aracı ve mürettebatının Ay'ın arkasından geçip 40 dakika boyunca Dünya ile bağlantısını kaybetmesinden ve diğer tarafta yeniden görünmesinden sadece üç dakika önce, Doğu Zaman Dilimi'ne göre saat 18:41'de (Brasília saatiyle 19:41) çekildi. Bu görüntüde, Dünya'nın karanlık kısmı gece vaktini gösterirken, gündüz tarafında Avustralya ve Okyanusya bölgesinin üzerinde girdaplı bulutlar görülebiliyor. Ön planda, Ohm krateri, krateri oluşturan çarpma sırasında yüzeyin yükselmesiyle oluşan, basamaklı kenarlara ve merkezde tepeciklerle işaretlenmiş nispeten düz bir tabana sahip.

Yakından çekime hazırArtemis II mürettebatı tarafından çekilen bu görüntü, Güney Kutbu-Aitken havzasının doğu kenarındaki yoğun kraterli araziyi ve üstte gölgeli terminatörü (ayın gündüzü ve gecesi arasındaki sınır) göstermektedir. Güney Kutbu-Aitken havzası, Ay'daki en büyük ve en eski havza olup, milyarlarca yıllık Ay'ın jeolojik tarihine bir bakış sunmaktadır.

Ay Günü'nün Eşiğindeki Gölgeler: Artemis II mürettebatı, Ay'ın gündüz ve gece arasındaki sınır olan terminatörde, güneş ışığının yüzey boyunca uzun ve çarpıcı gölgeler oluşturduğu bir bölümünü görüntüledi. Bu eğik ışık, Ay'ın engebeli topoğrafyasını vurgulayarak kraterleri, sırtları ve çanak şeklindeki yapıları çarpıcı ayrıntılarla ortaya çıkarıyor. Jule Krateri, Birkhoff Krateri, Stebbins Krateri ve çevresindeki yüksek platolar gibi terminatör boyunca yer alan özellikler öne çıkıyor. Bu perspektiften bakıldığında, ışık ve gölgenin etkileşimi, Ay yüzeyinin karmaşıklığını tam aydınlatma altında görünmeyen şekillerde artırıyor. Görüntü, mürettebatın Ay gözlem döneminin yaklaşık üç saatinde, görevin altıncı gününde Ay'ın uzak tarafı üzerinde uçarken çekildi.

Ayın kenarından batan güneş: Artemis II ekibinin 6 Nisan 2026'da Ay'ın yanından geçişi sırasında çektiği bu fotoğrafta Dünya çok küçük görünürken, Ay belirgin bir şekilde öne çıkıyor. Gün batımından 36 dakika önce çekilen bu fotoğrafta, Ay'ın aydınlık kenarının ötesinde, uzayın karanlığında gezegenimiz görülebiliyor. Dünya hilal evresinde ve güneş ışığı sağdan geliyor. Soğumuş lav ve dış dağ halkalarından oluşan koyu arka planıyla Orientale Ay havzası, fotoğraflanan Ay yüzeyinin neredeyse alt üçte birini kaplıyor. Havzadaki farklı renkler, mineral bileşimini gösteriyor. Orientale'nin üzerindeki küçük çukurlar, şiddetli bir birincil çarpma sırasında fırlatılan malzeme tarafından oluşturulan ikincil krater zincirleridir. Artemis II ekibinin isim önerdiği iki yeni krater – Integrity ve Carroll – tamamen görülebiliyor. Ay'ın görünür yüzeyinin kenarına "Ay kenarı" denir. Uzaktan bakıldığında, Artemis II ekibi tarafından çekilen diğer görüntülerde olduğu gibi arkadan aydınlatılmadığı sürece, neredeyse dairesel bir yay gibi görünür.

Yüksek çözünürlüklü paketi indirerek bu görselleri bilgisayarınızda veya akıllı telefonunuzda duvar kağıdı olarak kullanmanın avantajından yararlanın. bu bağlantıda veya doğrudan aracılığıyla NASA portal.

Canlı yayın

Görevin canlı yayınını resmi kanaldan takip etmeye devam edin. NASA Youtube'da:

Şunu da görün:

İnceleyen metin Alexandre Marques 07/04/2026 tarihinde.